Na maanden van recordstanden kregen de meeste aandelenbeurzen in juli te maken met een eerste serieuze terugval. De correctie was niet breed, maar de uitschieters waren fors, en de onderliggende oorzaken vertelden meer over de markt dan het koersniveau alleen.
Winstnemingen in de chipsector domineren
De daling was in hoge mate terug te voeren op de halfgeleidersector. Bedrijven als ASML presenteerden over het tweede kwartaal resultaten die op zichzelf redelijk waren, maar de markt had de lat inmiddels zo hoog gelegd dat zelfs neutraal nieuws tot verkopen leidde. Daarbij speelde geopolitiek een rol: de druk vanuit de Verenigde Staten op leveringen van chiptechnologie aan China nam verder toe, wat de vooruitzichten voor een deel van de sector onzeker maakte.
Opvallend was de heftigheid van de koersbewegingen. Individuele aandelen zakten soms 30 tot 40 procent op één dag, een patroon dat moeilijk te rijmen valt met fundamentele herwaardering. Een gedeeltelijke verklaring zat in de dominantie van indexvolgers: als geautomatiseerde systemen verkopen, doen ze dat ongeacht de prijs. Dit illustreerde opnieuw waarom spreiding in een portefeuille niet optioneel is.
Wisselend cijferseizoen, energietransitie opnieuw teleurstellend
Het bredere cijferseizoen liet een gemengd beeld zien. Bedrijven actief in de energietransitie hadden opnieuw een moeilijke maand. De politieke onzekerheid, en met name de vraag wie de presidentsverkiezingen in de VS zou winnen, zorgde ervoor dat grote investeringsbeslissingen werden uitgesteld. De uitkomst van die verkiezingen gold als bepalend voor de beleidsrichting op het gebied van klimaat en energie.
Tegelijkertijd waren er positieve uitzonderingen, al bleven die in de schaduw van de negatieve uitslagen die het sentiment bepaalden.
Obligaties profiteren van dalende rente-verwachtingen
Op macro-economisch vlak bleef het contrast tussen de VS en Europa scherp. Amerika liet stevige groeicijfers zien; Europa worstelde met structurele groeiproblemen. Voor centrale banken was dit een lastige combinatie: inflatie vereiste terughoudendheid, maar de Europese economie en de hoge overheidsschulden pleitten juist voor lagere rentes. De inschatting was toen dat de druk richting renteverlagingen uiteindelijk zwaarder zou wegen dan de inflatiezorgen.
De obligatiemarkt handelde al op die verwachting. De rente op tienjaars Nederlands staatspapier daalde in juli van 2,83 naar 2,60 procent. De markt rekende op een eerste renteverlaging door de Federal Reserve in september, iets wat ook de Europese obligatiemarkt ten goede kwam.
Positionering in die periode
De positieve visie op aandelen werd gehandhaafd, met een voorkeur voor een overwogen positie. De goudpositie bleef ongewijzigd als buffer tegen geopolitieke onrust. Tegelijk werd de rentegevoeligheid in de obligatieportefeuille verder vergroot, gericht op het benutten van verdere rentedalingen in de maanden daarna.